← Επιστροφή στο Stories

Stories

Το πιο δύσκολο ήταν να παραλείψουμε.

Διαγραμμένα

Τι δεν υπάρχει στην κάρτα.

I. Μια επωνυμία

Χρήσιμη για εμάς, άχρηστη για εσένα και μια ένδειξη για όποιον τη βρει.

II. Ένα πεδίο επισήμανσης

Ένα πεδίο όπου θα μπορούσες να γράψεις «Πορτοφόλι» θα γινόταν ευπρόσδεκτο και θα κατέστρεφε ολόκληρο τον σχεδιασμό.

III. Ένα σύμβολο για το πού να ακουμπήσεις την κάρτα

Σε περίπου δύο δευτερόλεπτα, οι άνθρωποι καταλαβαίνουν πού πρέπει να ακουμπήσουν μια κάρτα. Το σύμβολο μένει για πάντα.

IV. Ένας σειριακός αριθμός

Τίποτα στην κάρτα δεν θα έπρεπε να τη συνδέει με μια παραγγελία, ένα άτομο ή κάποια άλλη κάρτα.

V. Οδηγίες

Η κάρτα δεν θα έπρεπε να εξηγείται σε όποιον την κρατάει.

Η δοκιμή

Θα μάθαινε κάτι ένας άγνωστος;

Ελέγξαμε κάθε στοιχείο που εξετάσαμε με βάση μία ερώτηση: Αν αυτή η κάρτα βρισκόταν σε ένα πεζοδρόμιο, θα βοηθούσε αυτή η εκτύπωση περισσότερο το άτομο που θα την έπαιρνε παρά εμένα;

Σχεδόν όλα απέτυχαν. Έμειναν μια ματ μαύρη επιφάνεια, μια γραμμή σε μια θερμή απόχρωση και ένα σύμβολο που πρέπει να αναζητήσεις.

Χωρίς εκτύπωση δεν σημαίνει άδειο.
Είναι μια απόφαση.