Το επιχείρημα
Η απόσταση προστατεύει.
Η ασφάλεια λογισμικού συνήθως αφορά την υπαγωγή της απομακρυσμένης πρόσβασης σε προϋποθέσεις: κωδικούς πρόσβασης, διακριτικά πρόσβασης, όρια πρόσβασης, ανίχνευση ανωμαλιών. Όλα αυτά υπάρχουν επειδή η πόρτα είναι ανοιχτή σε ολόκληρο τον κόσμο και πρέπει να φυλάσσεται.
Μια κάρτα σε ένα συρτάρι αλλάζει τη χωρική συνθήκη. Για να μπορέσει κάποιος να επιχειρήσει οτιδήποτε, πρέπει να βρίσκεται εκεί όπου είναι η κάρτα. Αυτό δεν την κάνει απροσπέλαστη, αλλά κάνει τις επιθέσεις τοπικές, φυσικές και δαπανηρές.
Ταυτόχρονα, εξαλείφονται ολόκληρες κατηγορίες κινδύνων που δεν έχουν καμία σχέση με εσένα: ένας εσφαλμένα διαμορφωμένος χώρος αποθήκευσης ενός παρόχου, ένας κλεμμένος φορητός υπολογιστής εργαζομένου, μια βάση δεδομένων που ξεχάστηκε σε έναν διακομιστή δοκιμών.
Τι εξαλείφεται
Κίνδυνοι που δεν υφίστανται πλέον.
-
I · Μαζική παραβίαση ασφάλειας
Δεν υπάρχει κεντρικός χώρος αποθήκευσης για θησαυροφυλάκια. Άρα δεν υπάρχει ούτε ένα μεμονωμένο σφάλμα που να θέτει όλους σε κίνδυνο ταυτόχρονα.
-
II · Επιθέσεις με υποκλεμμένα διαπιστευτήρια
Δεν υπάρχει λογαριασμός, σελίδα σύνδεσης ή κάτι όπου θα μπορούσε να δοκιμαστεί ένας κωδικός πρόσβασης που διέρρευσε.
-
III · Μη αντιληπτή πρόσβαση
Για να διαβάσει κάποιος μια κάρτα, πρέπει να την κρατάει στο χέρι. Η απουσία της γίνεται αντιληπτή, σε αντίθεση με την αντιγραφή μιας βάσης δεδομένων.
-
IV · Εξάρτηση από τον πάροχο
Όταν δεν χρειάζεται να διατηρούνται διακομιστές σε λειτουργία, δεν υπάρχει και τίποτα που να μπορεί να τερματιστεί, να πουληθεί ή να υπαχθεί σε νέους όρους χρήσης.
Το ισχυρότερο όριο
παραμένει ένας τοίχος.Η αποθήκευση εκτός σύνδεσης έχει το δικό της τίμημα: εσύ είσαι το αντίγραφο ασφαλείας και η λήθη είναι οριστική. Για έναν μικρό αριθμό καταχωρίσεων, θεωρούμε ότι αυτός είναι ο σωστός συμβιβασμός.