Η κατάσταση
Οι λογαριασμοί δεν κληρονομούνται από μόνοι τους.
Όταν κάποιος πεθαίνει, οι φωτογραφίες, τα έγγραφα και τα περιουσιακά στοιχεία δεν περνούν στους οικείους του όπως ένα σπίτι. Αυτό που παραδίδεται είναι ό,τι μπορούν πράγματι να προσπελάσουν οι οικείοι του.
Οι πάροχοι διαθέτουν διαδικασίες, όμως είναι αργές, ανομοιόμορφες και μερικές φορές εντελώς μη αξιοποιήσιμες. Οι κωδικοί ελέγχου ταυτότητας δύο παραγόντων αποστέλλονται σε έναν αριθμό τηλεφώνου του οποίου η σύνδεση έχει διακοπεί. Τα email ανάκτησης βρίσκονται στον λογαριασμό που έχει κλειδωθεί.
Μια κάρτα αλλάζει τη φύση του προβλήματος. Αντί να διαπραγματεύεται με εταιρείες, το άτομο που έχεις επιλέξει κρατά στα χέρια του ένα αντικείμενο και, ξεχωριστά από αυτό, το μοναδικό πράγμα που το ανοίγει.
Μια προσέγγιση
Φύλαξε το αντικείμενο και το κλειδί χωριστά.
Αυτή είναι μια συνήθης πρακτική, όχι συμβουλή για τις προσωπικές σου συνθήκες. Μίλησε με το άτομο που φροντίζει τις υποθέσεις σου.
I.
Γέμισε το θησαυροφυλάκιο
Αποθήκευσε σε μια κάρτα τα λίγα πράγματα που έχουν σημασία: κύριους κωδικούς πρόσβασης, φράσεις ανάκτησης και τις τοποθεσίες φύλαξης σημαντικών εγγράφων.
II.
Παράδωσε την κάρτα
Μία κάρτα μένει σε εσένα, μία στο σπίτι, μία σε δικηγόρο, σε τραπεζική θυρίδα ή στο άτομο που θα τη χρειαστεί.
III.
Παράδωσε τον κωδικό πρόσβασης
Ποτέ στον ίδιο φάκελο με την κάρτα. Ένα σφραγισμένο γράμμα, ένα δεύτερο έμπιστο άτομο ή οδηγίες που βγάζουν νόημα μόνο για την οικογένεια.
IV.
Πες το ξεκάθαρα
Πες στο άτομο ότι υπάρχει μια κάρτα και για ποιον σκοπό προορίζεται. Μια κάρτα σε ένα συρτάρι, της οποίας τον σκοπό δεν γνωρίζει κανείς, οδηγεί ξανά στο ίδιο πρόβλημα.
Το να μπορείς να βρεθείς
είναι μέρος του να είσαι ασφαλής.