Η συνήθεια
Τα επίθετα δεν είναι ιδιότητες.
«Απαραβίαστο», «τραπεζικού επιπέδου», «στρατιωτικό πρότυπο»: Τίποτα από αυτά δεν είναι μετρήσιμο. Είναι εντυπώσεις. Σου λένε τι πρέπει να νιώθεις για ένα προϊόν, αντί να περιγράφουν τι κάνει.
Ακόμη χειρότερα: δημιουργούν προσδοκίες που κανείς δεν μπορεί να ικανοποιήσει. Τα πάντα μπορεί να αποτύχουν: Ένας σχεδιασμός μπορεί να έχει αδυναμίες, μια υλοποίηση μπορεί να περιέχει σφάλματα και ένας άνθρωπος μπορεί να πειστεί να αποκαλύψει έναν κωδικό πρόσβασης.
Γι’ αυτό περιγράφουμε τον τρόπο λειτουργίας. Το smartphone σου κρυπτογραφεί το θησαυροφυλάκιο. Η κάρτα αποθηκεύει το αποτέλεσμα. Ο κωδικός πρόσβασης δεν αποθηκεύεται πουθενά. Αν τον ξεχάσεις, κανείς δεν μπορεί να τον ανακτήσει. Κάθε μία από αυτές τις δηλώσεις μπορεί να επαληθευτεί. Αυτό ακριβώς έχει σημασία.
Το ίδιο γεγονός, δύο διατυπώσεις.
Κρυπτογράφηση
- Συνηθισμένη διατύπωση
- «Απαραβίαστη κρυπτογράφηση στρατιωτικού προτύπου.»
- Τι γράφουμε εμείς
- «Το smartphone σου κρυπτογραφεί το θησαυροφυλάκιο πριν εγγραφεί στην κάρτα.»
Προστασία δεδομένων
- Συνηθισμένη διατύπωση
- «Η ιδιωτικότητά σου είναι η ύψιστη προτεραιότητά μας.»
- Τι γράφουμε εμείς
- «Δεν υπάρχει λογαριασμός και δεν λαμβάνουμε ποτέ το θησαυροφυλάκιό σου.»
Ανάκτηση
- Συνηθισμένη διατύπωση
- «Δεν θα χάσεις ποτέ ξανά την πρόσβαση.»
- Τι γράφουμε εμείς
- «Αν ξεχάσεις τον κωδικό πρόσβασης, το θησαυροφυλάκιο δεν ανοίγει. Φύλαξε τρεις κάρτες.»
Εμπιστοσύνη
- Συνηθισμένη διατύπωση
- «Χιλιάδες μάς εμπιστεύονται.»
- Τι γράφουμε εμείς
- Τίποτα. Δεν θα επινοήσουμε αριθμούς για χάρη σου.
Πες τι κάνει.
Πες τι δεν κάνει.