Η σκέψη
Δεν μπορείς να εξαλείψεις το αδύναμο σημείο. Το επιλέγεις.
Σε ένα φιλοξενούμενο σύστημα, το αδύναμο σημείο είναι κατανεμημένο και αόρατο: οι εργαζόμενοι ενός παρόχου, οι προμηθευτές του, η διαδικασία σύνδεσής του, η διεύθυνση email για την ανάκτηση λογαριασμού, ο αριθμός τηλεφώνου που ένας άγνωστος μπορεί, με την κατάλληλη πειθώ, να μεταφέρει στο όνομά του σε ένα κατάστημα κινητής τηλεφωνίας.
Στο δικό μας σύστημα, είναι σαφώς οριοθετημένο και εμφανές: ο κωδικός πρόσβασης που κρατάς στο μυαλό σου και τα σημεία όπου βρίσκονται οι τρεις κάρτες σου. Και τα δύο είναι άβολα. Και για τα δύο, όμως, μπορείς να ελέγχεις, να εξασκείσαι και να βελτιώνεσαι μόνος σου.
Αυτή είναι ολόκληρη η απόφαση πίσω από τον σχεδιασμό. Όχι λιγότεροι κίνδυνοι, αλλά κίνδυνοι που μπορείς να κατανοήσεις.
Για να παραμένει μια απώλεια διαχειρίσιμη
Τρεις συνήθειες που στηρίζουν το σύνολο.
-
I
### Εξασκήσου
Άνοιγε μερικές φορές τον χρόνο μια κάρτα, χρησιμοποιώντας τον κωδικό πρόσβασης από τη μνήμη σου. Ένας κωδικός πρόσβασης που δεν πληκτρολογείς ποτέ είναι ένας κωδικός πρόσβασης που σταδιακά ξεχνάς.
-
II
### Μοίρασέ τες
Τρεις κάρτες σε τρία σημεία. Μια μεμονωμένη πυρκαγιά, μια μεμονωμένη διάρρηξη ή ένα μεμονωμένο χαμένο παλτό δεν θα έπρεπε να σημαίνει το τέλος.
-
III
### Ενημέρωσε ένα άτομο
Κάποιος θα πρέπει να γνωρίζει ότι υπάρχει μια κάρτα και για ποιον σκοπό προορίζεται περίπου, ακόμη κι αν αυτό το άτομο δεν μπορεί να την ανοίξει.
Ένας κίνδυνος που μπορείς να ονομάσεις,
είναι ένας κίνδυνος που μπορείς να διαχειριστείς.