De principes
Alarmerend design leidt tot slechtere beslissingen.
Interfaces die schreeuwen, zorgen voor tijdsdruk. En onder tijdsdruk voer je een herstelzin in het verkeerde venster in. Een hulpmiddel dat je een paar keer per jaar gebruikt, moet aanvoelen als een archiefkast, niet als een cockpit.
Diezelfde terughoudendheid geldt voor het voorwerp zelf. Een kaart die met een logo, een merknaam en een duidelijk herkenbaar doel de aandacht trekt, zou een slechtere kaart zijn, hoe mooi die er ook in het schap uitziet.
Dus: een zwart oppervlak, een roségouden lijn, eenvoudige woorden. Niets wat je hartslag opjaagt, niets wat vreemden iets onthult.
In de praktijk
Waar terughoudendheid zichtbaar wordt.
-
I
### In de teksten
Eenvoudige zelfstandige naamwoorden. Geen ‘militaire standaard’, geen percentages, geen verzonnen ervaringsverhalen.
-
II
### Aan het voorwerp
Geen merkvermelding op de voorkant, geen opgedrukte aanwijzing over de inhoud.
-
III
### In de app
Steeds maar één ding op het scherm, geen meldingsbadges, geen aandringen.
-
IV
### Bij de verkoop
Geen aftelklok, geen kunstmatige schaarste, geen tijdsdruk. Het is een kaart; die is er morgen ook nog.
Onopvallende hulpmiddelen
worden goed gebruikt.