De beslissing
Een kaart heeft een gebaar nodig.
Een zwarte rechthoek zonder enige markering is geen terughoudendheid, maar weigering. In je portemonnee gaat hij op tussen alle andere zwarte kaarten, en in je hand voelt hij onaf aan.
Daarom is er één enkele lijn, warm tegen het zwart, precies daar waar je duim vanzelf rust. Ze geeft de kaart een oriëntatie: je leert waar boven is zonder te kijken. En ze verleent het object het handschrift van zijn maker, zonder het van een label te voorzien.
Tegelijkertijd vertelt ze je niets. Wie de kaart niet kent, ziet een mooi vervaardigde zwarte kaart met een metalen lijn. Geen naam, geen logo, geen gebruiksdoel.
Waarom deze lijn
Wat ze doet.
-
I · Oriëntatie
Ze markeert de bovenrand, zodat je de kaart elke keer op dezelfde manier tegen je smartphone houdt.
-
II · Warmte
Roségoud op zwart oogt als materiaal, niet als merkaanduiding. Chroom zou er technisch uitzien.
-
III · Terughoudendheid
Eén accent is een beslissing. Twee zijn decoratie.
-
IV · Anonimiteit
Ze geeft niets prijs, noch over jou, noch over de inhoud of het product.
Een lijn,
geen uitleg.